Category Archives: Uncategorized

ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΚΤΗΣ (ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ)

ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ  ΠΑΤΑ ΕΔΩ

ΡΗΓΑΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗΣ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ ΠΑΤΑ ΕΔΩ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΠΑΤΑ ΕΔΩ

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗ ΜΟΛΔΟΒΛΑΧΙΑ ΠΑΤΑ ΕΔΩ

Advertisements

ο ξανθός μπουρλοτιέρης

ξανθός

(γράφει η Κωνσταντίνα Καπνιά)

Αυτό το παρατσούκλι , είχε βγάλει ο δημοσιογράφος Νίκος Μαστοράκης , στην μαμά μου το 1972. Αναρωτιέστε γιατί; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή!
Η μαμά μου το 1972 , ήταν τεσσάρων, η μεγάλη αδερφή της , η Γιώτα, πέντε , η μικρή αδερφή της , η Βάσω, δύο χρονών, ο αδερφός της , ο Μιχάλης ενός, ενώ η μαμά της ήταν έγκυος. Μια μέρα, η Γιώτα ήταν στον παιδικό σταθμό, και το μεσημέρι έπρεπε να πάει η μαμά της να την πάρει. Έτσι, έφυγε και άφησε στο σπίτι , την μαμά μου, μαζί με την Βάσω και τον Μιχάλη. Βέβαια , είχε κλειδώσει και την πόρτα για να μην βγουν έξω ή μπει κανένας στο σπίτι:
– Ελευθερία , μην πειράξεις τίποτα, είπε η γιαγιά μου στην μαμά μου , γιατί αυτή ήταν το διαβολάκι του σπιτιού.
– Εντάξει , μαμά, απάντησε η μαμά μου.
Όλα ήταν μια χαρά, μέχρι την στιγμή, που έσβησε το καντήλι. Μόλις το είδε η μαμά μου, έψαξε να βρει  σπίρτα για να το ανάψει. Μόλις τα βρήκε, πήρε ένα στο χέρι της, το άναψε, αλλά  μόλις το άναψε , φοβήθηκε και ο πέταξε κάτω, στο πάτωμα. Όμως , το σπίρτο, πήρε μόνο του την πρωτοβουλία να πέσει λίγο ποιο δεξιά, στο κουτί με τα ραπτικά. Οι κλωστές πήραν αμέσως φωτιά , και σιγά – σιγά πήρε φωτιά σχεδόν όλο το σπίτι. Η μαμά μου, πήρε στην αγκαλιά της τα δύο μικρότερα αδέρφια της και τα ανέβασε πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, πάνω από το οποίο υπήρχε ένα παράθυρο:
– Φωνάξτε! τους είπε η μαμά μου.
– Ααααααααααααααααα!!! φώναζε η Βάσω και ο Μιχάλης , καθώς ήταν πολύ μικρά και δεν μπορούσαν να μιλήσουν πολύ καλά και να πουν »βοήθεια».
– Αααααααααααααααα!!! Βοήθειααααα!!! φώναζε η μαμά μου, η οποία ήταν κάτω από το τραπέζι, γιατί δεν μπορούσε να ανέβει πάνω του,
Ευτυχώς, μετά από λίγο , ο χασάπης που ήταν στην γωνία του δρόμου, είδε κάπνα να βγαίνει από το σπίτι. Πλησίασε, και μόλις είδε ότι ήταν φωτιά πήρε τηλέφωνο την πυροσβεστική. Όμως, μέχρι να έρθει η πυροσβεστική , μπήκε στην πολυκατοικία και φώναζε πως υπάρχει φωτιά σε ένα διαμέρισμα. Ξεσήκωσε όλους τους κατοίκους της πολυκατοικίας και αυτοί έλεγαν πως υπάρχουν παιδιά εκεί μέσα. Προσπαθούσαν να σπάσουν την πόρτα του σπιτιού, προκειμένου να βγάλουν τα παιδιά.
Τελικά, μετά από λίγο, κατάφεραν να σπάσουν την πόρτα και να βγάλουν έξω τα παιδιά. Μόλις τα έβγαλαν  από το σπίτι, έφτασε η πυροσβεστική και τα ασθενοφόρα. Όλα έγιναν κάρβουνο. Η γιαγιά μου, μόλις ήρθε από τον παιδικό σταθμό μαζί με την Γιώτα, είδε κόσμο έξω από την πολυκατοικία. Έτρεχε, μαζί με την Γιώτα και μόλις είδε την μαμά μου, την Βάσω και την Μιχάλη λιποθύμησε. Ευτυχώς, που την έπιασε ένας γείτονας.
Η μαμά μου, η  Βάσω και ο Μιχάλης πήγαν στο νοσοκομείο. Είχαν αναπνευστικά προβλήματα. Η Βάσω και ο Μιχάλης έκατσαν στο νοσοκομείο έναν μήνα , ενώ η μαμά μου έκατσε
τρεις μήνες.
Η μαμά μου συνέχισε να είναι το διαβολάκι του σπιτιού μέχρι τα δώδεκα.