Monthly Archives: Δεκέμβριος 2014

Έλα να κάνουμε επαναλήψεις

επαναλήψεις

Αυτή ήταν μια ιδέα για τις διακοπές αλλά νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα να ισχύει σε όλη την διάρκεια του έτους. Ναι θα κάνουμε επαναλήψεις σε όλα τα μαθήματα on line και κάθε φορά θα βάζω και μία ερώτηση που θα την απαντάτε στα σχόλια στο απάντηση της ερώτησης για να βλέπουν όλοι τις απαντήσεις. Καθένας μπορεί να απαντάει με δικά του λόγια ή να συμπληρώνει κάτι παραπάνω από αυτά που είπε ο προηγούμενος. Μπορεί να συμφωνήσετε ή και να διαφωνήσετε. Στο τέλος θα σχολιάζω και εγώ και θα δίνω την σωστή απάντηση.  Για να μην μπερδευτούμε θα πηγαίνετε  στο Απάντηση της κάθε ερώτησης μου και εκεί θα απαντάτε όχι στα σχόλια του άρθρου γιατί η απάντησή σας θα βρει μπροστά και όχι μετά από την ερώτηση. Κάθε ερώτηση μου έχει και το Απάντηση που θα γράφετε εσείς. Τι λέτε ξεκινάμε;

Advertisements

Ποιο είναι για σένα το νόημα των χριστουγέννων

Γράφει ο Γιάννης Γκόγκουλης

χριστούγεννα

Κοιτάξτε δεν θα σας πω πολλά δεν θα σας πω ψέματα εγώ όπως κάθε παιδί θα ήθελε στις γιορτές ένα ακριβό δώρο, πλούσιο μπουφέ, να πάμε κάπου καλά για διακοπές και όλα αυτά.

   Αλλά οι σημασία των γιορτών δεν είναι μόνο αυτό, πρέπει να νιώθουμε την στοργή,την στοργή των γιορτών και την ζεστασιά των Χριστουγέννων!

Θα ήθελα όμως στα σχόλια αυτού του μικρού άρθρου να μου γράψετε και εσείς ποιο είναι για σας το νόημα των Χριστουγέννων. 

το καλόκαρδο σκιάχτρο

Γράφει η Σοφία Κατσιαβάρα (κείμενο 322 λέξεων)

σκιάχτρο

Ήταν αρχές άνοιξης.Τα ζώα αλλά και τα μπουμπούκια ξυπνάνε από το βαρύ ύπνο του χειμώνα. Ενώ όλα φαίνονται χαρούμενα,στο μικρο χωράφι του παππού η άνοιξη δεν έχει έρθει ακόμα και ο καταθλιπτικός χειμώνας παραμονεύει να καταστρέψει την σοδειά του παππού.
-Αχ άνοιξη,αγαπητή άνοιξη ,που βρίσκεσαι;Άραγε με ξέχασες και εσύ όπως οι φίλοι μου;αποκρίνεται απογοητευμενος ο παππούς.Και τώρα μου είσαι άχρηστο,παραμιλάει κοιτάζοντας το σκιάχτρο,με τα σκισμένα ρούχα και το παλιό καπέλο.
Η βροχή φοβίζει πλέον τα πουλιά.Τα όμορφα κελαηδήστα πουλάκια. Ενώ οι μέρες περνούσαν και περνούσαν ο παππούς όλο και πιο σκεπτικός γινόταν.Τι να συνεβεν ;Τι να σήμαιναν όλα αυτά;Οι σκέψεις αυτές περιτριγύριζαν στο κεφάλι του.
Ώσπου ήρθε η μέρα να λυθούν οι απορίες του αυτές.Το σκιάχτρο  που ήταν προγραματισμένο να διώχνει τα πουλιά από το κτήμα,για να μην τρώνε του σπόρους. Το άψυχο αυτό πλάσμα,ζωντάνεψε.Απέκτησε ένα μυαλό που βρισκόταν πάντα σε εγρήγορση συνέχεια αλλά και μεγάααλη καρδιά αδιάβροχη,ατσαλένια,χρυσή.Μια καρδιά που όλους τους χωρούσε και  κανένα δεν μισούσε.
-Μη στεναχωριέσαι δύστυχε μου άνθρωπε,εγώ  είμαι εδώ για να σε κάνω και πάλι χαρούμενο,είπε το σκιάχτρο στο παππού. -Μαα,δεν καταλαβαίνω,μιλάς; απορρησε εκείνος Το σκιάχτρο δεν απάντησε παρά μόνο του χάρισε ένα ζεστό χαμόγελο,μέσα από το οποίο έδειχνε την ευγνωμοσύνη και τη χαρά που ένιωθε.
Mε το χαμόγελο, αυτό,ο παππούς κατάλαβε πως για να έρθει η άνοιξη δεν πρέπει να είναι μελαγχολικός αλλά χαρούμενος γιατί η ζωή είναι παιχνίδι,που πρέπει να απολαύσεις με την νίκη αλλά και  την ήττα.
Από εκείνη την ημέρα ο παππούς και το σκιάχτρο ήταν οι καλύτεροι φίλοι και πάντα μα πάντα ήταν χαρούμενοι. Και ενώ εδώ θα έπρεπε να πω» έζησαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα» αποφάσισα να μην το κάνω,γιατί εδώ ήρθε το τέλος ενός μικρού παραμυθιού και όχι όλης της ζωής!!!
Αλλά να μην ξεχνάμε ότι πάντα πρέπει να κοιτάμε την θετική πλευρά της ζωής και να μην παρατάμε τα όνειρα και τις ελπίδες μας,δηλαδή να δίνουμε σημασία στα διδάγματα των παραμυθιών!

Το μεγαλύτερο αεροπορικό δυστύχημα

(Γράφει ο Γιάννης Γκόγκουλης)

αεροπορικόΤο μεγαλύτερο αεροπορικό δυστύχημα συνέβη στο έδαφος. Στις 27 Μαρτίου του 1997, στο αεροδρόμιο του ισπανικού νησιού Τενερίφη όλοι ήταν απασχολημένοι με την εκτροπή των πτήσεων εξαιτίας μιας σειράς παρανοήσεων στον πύργο ελέγχου και στο πλήρωμα δύο αεροσκαφών-της ολλανδικής KLM και της αμερικανικής Pan Am τα δύο αεροπλάνα συγκρόυστηκαν στην πίστα και 538 άτομα έχασαν την ζωή τους. Ο πιλότος της Pan Am θυμάται <> Τη στιγμή που ανασηκονώταν, το ολλανδικό αεροπλάνο  συγκρούστηκε με αυτό της Pan Am, έπεσε στο έδαφος και τυλίχτηκε στις φλογες. Με 11 πτήσεις αναμονή, η πίστα του αεροδρομίου της Τενερίφης ήταν συνωστισμένη. Τα αεροσκάφη χρησιμοποιούσαν τον ίδιο διάδρομο για απογείωση. Λίγο πριν από τις 7μ.μ., το 747 της KLM ξεκίνησε για απογείωση, ακολουθούμενο από το αεροπλάνο της αμερικανικής Pan Am. Στο τέρμα του διαδρόμου, το τζάμπο της KLM έκανε στροφή για την απογείωση. Μέσα στην πυκνή ομίχλη ο πιλότος δεν μπορούσε να δει το αεροπλάνο την Pan Am είδε 747 να πλησιάζει, έστριψε προς τα αριστερά για να βγει από το διάδρομο. Αλλά στις 5 και 7 μ.μ., καθώς το αεροπλάνο της KLM είχε μόλις ανασηκωθεί συγκρούστηκε με το αεροπλάνο της Pan Am

Ποια είναι τα θετικά του να πηγαίνεις στο Γυμνάσιο

(Γράφει η Αναστασία Ζέρβα και στη συνέχεια ο Γιάννης Γκόγκουλης)

ΓυμνάσιοΗ φετινή σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της και εγώ θα φύγω από το Δημοτικό και θα πάω στο Γυμνάσιο.
Στην αρχή δε μ`άρεσε καθόλου το γεγονός ότι θα πάω Γυμνάσιο. Αλλά τελικά αφού το καλό σκέφτηκα κατάλαβα πως δεν είναι και τόσο άσχημα τα πράγματα.
Γιατί θα κάνω νέους φίλους, θα γνωρίσω καινούργιους καθηγητές, στο Γυμνάσιο που θα πάω θα έχω την αγαπημένη μου ξάδελφη, θα διδασκόμαστε καινούργια και ωραία μαθήματα όπως οικιακή οικονομία, χημεία που τη λατρεύω, Οδύσσεια που περιέχει καταπληκτικά κείμενα και πολλά άλλα.
Μπορεί κάποια μέρα να μην έχουμε 7ωρο ή πεντάωρο, αυτό βέβαια δεν είναι και πολύ καλό.
Τα μαθήματα λογικά θα είναι πιο ενδιαφέροντα από ότι μου λέει η ξαδέλφη μου. Αλλά το καλύτερο είναι πως θα γράφουμε με στυλό. Τέλεια ! Επίσης αν οι κολλητές μου πάνε στο ίδιο Γυμνάσιο θα γυρνάμε όλες μαζί.
Επίσης το να πας Γυμνάσιο δείχνει ότι πέρασες με επιτυχία το Δημοτικό! Το καλό είναι πως αν είσαι καλός μαθητής μπορείς να κληρωθείς μαζί με άλλους απουσιολόγους!
Αυτά πιστεύω πως είναι τα θετικά!

Αναστασία Ζέρβα

(και στη συνέχεια ο Γιάννης Γκόγκουλης)

Όλοι οι άνθρωποι αποχωριζόμαστε φίλους, συνεργάτες, συναδέλφους σε όλους του τομείς. Αυτό συνέβη και σε εμάς τα παιδιά, από το δημοτικό, στο      Γυμνάσιο.
Σκεφτόμουνα, τελικά δεν είναι τόσο άσχημο να πηγαίνεις Γυμνάσιο, γυμνάσιοκαταρχάς, γνωρίζεις ΝΕΟΥΣ φίλους το τονίζω αυτό. Μπορούμε να βρούμε όμως και νέους φίλους από το δημοτικό.
Επειδή, θα έχουμε μεγαλώσει, θα γνωρίσουμε κορίτσια. Αν είμαστε καλοί μαθητές όλοι οι καθηγητές θα μας συμπαθούν.
Κάτι ακόμα, θα νιώθουμε μεγάλοι, και υπεύθυνοι για περισσότερα πράγματα,καθώς, θα μεγαλώνουμε, διότι, θα έχουμε πιο πολλή διάβασμα και θα νιώθουμε περήφανοι αν τα έχουμε κάνει.
Το Γυμνάσιο ΄πως ξέρουμε έχει 7ωρο. Με τις καταλήψεις όμως, και τις στάσεις εργασίας το ωράριο θα πηγαίνει 6ωρο και 5ωρο.
Άστε που καθώς, είναι περισσότερα και μεγαλύτερα  τα παιδιά, το κτίριο είναι μεγάλο και διαθέτει μεγαλύτερο στα σοβαρά. Αλλά το πιο καλό είναι ότι παίρνεις λεωφορείο για να πας.
Τελικά ωραία είναι στο Δημοτικό, αλλά το να μεγαλώνεις είναι το καλύτερο. Η ζωή όμως έπρεπε να αρχίζει ανάποδα. Να γεννιόμασταν γέροι με την σύνταξη μας, μετά να ήμασταν 30-45 ετών με τις γραφειάρες μας, τις αμαξάρες μας και όλα αυτά. Μετά 15-25, να ήμασταν σερβιτόροι και να δίναμε για Πανεπιστήμιο. Τέλος 1-10 δημοτικό, νηπιαγωγείο, παιδικός σταθμός και στο τέλος μωρά.
Έτσι θα έπρεπε να ήταν η ζωή!

(Γιάννης Γκόγκουλης)